Categorie archief: Business development

Het ontwikkelen van nieuwe producten en diensten is leuk werk. Er moeten allerlei beslissingen worden genomen, en het moet natuurlijk daadwerkelijk van de grond komen! Dit gaat echter niet vanzelf. Er moeten beslissingen worden genomen die cruciaal zijn

Corporate innovatie is toch niet dood

Op het uitermate mooie en prettig beschrijfbare medium schreef ik laatst een blogpost waarom ik denk dat corporate innovatie nog lang niet dood is. En ik geloof er oprecht in.

Ik sprak laatst tijdens de lunch iemand van een grote corporate. Zijn innovatieteam had het zwaar en zelf was ie ook gaan twijfelen: ,,Ik weet het niet, er zijn maar zo weinig goede voorbeelden, misschien bestaat corporate innovation wel helemaal niet.” verzuchte hij. Net toen ik wou uit gaan leggen waarom corporates juist prima in staat moeten zijn om sneller te innoveren bedacht ik me iets: we hebben het vaak over de verschillen tussen innovatie ‘binnen’ en innovatie ‘buiten’ de organisatie, waarbij de laatste altijd sneller en meer wendbaar lijkt. Dat is vaak toch een kwestie van perceptie.

We kunnen allemaal jaloers zijn op teams zoals Facebook of Google, maar we zien niet de dagelijkse praktijk. In het oog van een storm is het moeilijk om te zien hoe goed je het doet. Veel corporate innovatieteams doen het namelijk helemaal niet zo slecht. Ok, het kan allemaal nog sneller, agressiever en vernieuwender, en ja: er gaat veel meer budget aan op dat logisch lijkt door vernieuwde aanpakken zoals Lean Startup & scrum maar desalniettemin: er gebeurt iets. En zolang er nog zaken in beweging zijn is er geen tijd om te wanhopen of zelfs maar te twijfelen: vooruit met de innovatie-geit!

 

Value Proposion Canvas boek review

Sinds een paar weken uit, en extra in de aandacht vanwege Alexander Ostenwalder, de man die ook het praktische en fijne Business Model Canvas bracht. Hoe bevalt het nieuwe boek?

Vooropgesteld: het boek zoomt in op twee componenten in het canvas: de value proposition en de customer. Dit zijn ook meteen de lastigste elementen in het business model canvas (BMC), vooral die eerste.

Het Value Proposition Canvas heb ik nu in een aantal projecten gebruikt, en ik begin hier wel nut van in te zien, hoewel ik het nog steeds niet zo intuitief kan als bijvoorbeeld het BMC. Ook het boek verduidelijkt hierin niet altijd helemaal, en bevat in tegenstelling met het BMC boek ook iets minder hands-on voorbeelden.

Toch: het ziet er allemaal weer prachtig uit, er is veel aandacht voor detail, en de materie (niet te ingewikkeld) wordt duidelijk uitgelegd. Value Proposition Canvas is niet echt een boek op zichzelf: ik zou het altijd kopen en/of gebruiken in combinatie met grondige kennis van het Business Model Canvas. Hiermee krijg je namelijk echte kracht in het model, alleen waarde creëren is mooi, maar zonder extra toevoeging kan dit op teams overkomen als invuloefening: het canvas nodigt niet erg uit om op te experimenteren. Methodieken daarvoor worden eigenlijk niet meegeleverd.

Design thinking

Op CXO schreef ik laatst een verslag van mijn bezoek aan eDay (hier en hier). Het was een verrassend leuke dag, met goeie sprekers. Vooral dat laatste is trouwens ook wel eens anders geweest. eDay is een feest van herkenning: minimaal de helft van mijn LinkedIN connecties komt langs.

Eén spreker bleef me bij: Vince Voran. Hij sprak over design thinking en de manier waarop hij dit heeft ontwikkeld bij bedrijven als Apple, Coca Cola en Dolby. Op CXO schrijf ik er wat uitgebreider over. Let op, deze man was al vertrokken bij Apple voordat de eerste iPod uitkwam. Zijn verhaal over de hedendaagse designkwaliteit van Apple zijn dus niet veel meer dan observaties van een goed ingevoerde insider maar dat neemt niet weg dat het toch interessant is.

Design, en de manier waarop producten tot stand komen dragen voor een groot deel bij aan de perceptie van dat product. Dit maakte ik mee bij Startup Weekend, dat ik met Kantoys had gesponsord om twee redenen: 1. Startup weekend is veruit het leukste evenement in Groningen en 2. Het is leuk om klant-validatie te doen: mijn doel was om minimaal 30 mensen op de tafeltjes te zien spelen. Dat lukte, sterker nog: er kwamen wat bestellingen binnen en er bleek een leuke lead te zijn om iets met marketing en promotie te doen. Kortom: goede eerste validatie.

Gek genoeg was ik daarvoor nog uitgebreid uitgelachen op kantoor. Mijn kantoorgenootjes vonden dat ik wel erg slordig had geschilderd, en ik moest ze nageven: daar was ik het wel mee eens: het was haastwerk. Die vrijdag pakte ik snel wat spullen in, en racete ik naar de locatie om alles op te zetten.

Vrijdagavond zag ik de eerste mensen spelen, en nadat zaterdag iemand één van de tafeltjes in de gang had gezet ging het echt los: er werd volop gespeeld. Ik had waardevolle conversatie met mensen die speelden. Kortom: tussen alle stress van Startup Weekend had ik een interessante klantvalidatie gedaan. Een aantal mensen bestelden zelfs, en dat zette me aan het denken: in hoeverre is een ‘onaf’ product eigenlijk erg? Het antwoord voor de tafeltjes: in z’n geheel niet! En ook landingspagina’s, MVP’s en een heleboel andere zaken zijn helemaal niet erg als ‘ruw’ product. Het is juist een ideale manier om toegankelijk met je eerste klanten te gaan praten, om ze iets te demonstreren, om uit te vinden of ze het leuk vinden, of wat zij er aan zouden veranderen. Dit soort casual conversatie is niet perse Lean Startup: het is meer design thinking waarbij je een oplossingsrichting aanrijkt en bekijkt hoe een klant er – in mijn geval – op gaat spelen, wat hem frustreert en wat ie fijn vindt.