Liefde voor online

Ik registreerde me deze week voor 3DHubs: een website waar je lokaal iemand kunt vinden die jouw 3D ontwerp uitprint.

En toen viel me iets op: de website zelf. Hij is zo simpel, zo gelikt en toch ook zo goed doordacht: eigenlijk alles klopt: het design, de interface en het hele gebruiksgemak. Alles ademt functionaliteit.

Het nieuwe logo van AirBnB is meegekomen met een redesign van de website. En die is prachtig. De website was altijd al een toonbeeld van functionaliteit, maar daar is nu ook nog eens een flinke hoeveelheid stijl aan toegevoegd: wat een mooie, handige en functionele website. Je ziet dat in deze websites een diepe liefde zit: liefde voor de klant, en liefde voor het functionele. Dat klinkt klef, maar deze bedrijven snappen dat alleen een prettige gebruikservaring ook succesvol wordt.

Maar vooral: wat een enorm gat hebben deze startups geslagen met de gevestigde orde. Ik hoop ooit op een website in te loggen van mijn eigen verzekeraar waar ik niet in vreemde situaties terecht kom door te kleine invoervelden, of formulieren die niet meewerken. Of desnoods die van een overheid: iets waar ik niet vijf keer hoef te klikken om in te loggen, zoals op de OV chipkaart website, of de website van de NS of T-mobile (kleine edit: ik vind de T-Mobile website sinds kort weer een stuk beter).

Waarom slagen die grote bedrijven er toch zo slecht in dit helemaal op orde te krijgen? Je zou denken: lekker budget: huur een goed bureau in, en ontwerp die shit op zo’n manier dat het ook ├ęcht lekker werkt. Ik neem toch ook aan dat er mensen werken die soms zelf op hun diensten inloggen? En er dan achter komen dat hun website volstrekt idioot is?

Ik ken iemand die voor een nieuwe interface van een tool die hij aan het bouwen is door allerlei vreemde user-interface hoepels moet springen voor z’n klant. En toen snapte ik het: die vervelende interfaces zijn niet bedacht voor visuele of interactie- ontwerpers: ze zijn gemaakt door de bouwpartij, die voor de snelste oplossing ging.

Andere reden: veel grote bedrijven zeggen last te hebben van legacy systemen. Dit zijn verouderde systemen die desondanks nog prima draaien. Die legacy systemen zijn echter lastig in onderhoud, en passen soms – vaak – niet meer lekker in de nieuwe plannen. Ze zijn bijvoorbeeld geschreven in een programmeertaal die niemand meer kent, of de programma’s hebben geen geschreven documentatie. Gek genoeg was niet alles slecht aan ze, zoals ik al zei: de meeste van deze systemen draaien vrolijk door, en dat is ook de reden dat het bedrijf ze nooit uit heeft gezet. Sterker nog: de afgelopen jaren heeft klaarblijkelijk niemand de moeite of het budget genomen om die systemen te vernieuwen. Dit soort kapitale IT blunders zullen we in de toekomst minder gaan zien: startups kiezen vaak verse, en nieuwe technologie, en worden niet gehinderd door geesten uit het verleden. Startups worden soms weer ingehaald door geesten uit de toekomst, maar daar vertel ik later wel weer eens over.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *